- 1طراحی کسب‌وکارطرح مشخص، سرمایه و برنامه خروج
- 2پیشنهاد به خودتاندرگاه کارفرمایان و هزینه انطباق
- 3درخواست مجوزآنلاین، همراه با مدارک پشتیبان
- 4تصمیم افسرمنفعت قابل توجه و اقامت موقت
- 5اداره کسب‌وکاربه‌طور معمول تا ۱۸ ماه
نگاه کلی
بند (a) ماده ۲۰۵ آیین‌نامه مهاجرت و حمایت از پناهندگان (IRPR) اجازه صدور مجوز کار را برای کاری می‌دهد که منافع یا فرصت‌های اجتماعی، فرهنگی یا اقتصادی قابل توجهی برای شهروندان یا مقیمان دائم کانادا ایجاد کند یا حفظ کند. اداره مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا (IRCC) برای موقعیت‌های مشخص زیر این قاعده از کدهای اداری استفاده می‌کند. C11 کد ویژه صاحبان کسب‌وکاری است که می‌خواهند کسب‌وکار خود را در کانادا راه‌اندازی یا اداره کنند و تنها اقامت موقت می‌خواهند.
این مجوزها از طریق برنامه تحرک بین‌المللی صادر می‌شوند، بنابراین به LMIA نیازی نیست. از آنجا که مالک کسب‌وکار هستید، هم کارفرما و هم کارمند به شمار می‌آیید و باید قواعد هر دو نقش را رعایت کنید.
- حداقل سهمی از کسب‌وکار که باید در کنترل شما باشد
- ۵۱٪
- بیشترین مدت معمول مجوز C11
- ۱۸ ماه
- مدتی که وجوه گذران زندگی شما باید بر پایه آستانه درآمد پایین متناسب با اندازه خانواده‌تان پوشش دهد
- ۱۸ ماه
دستورالعمل‌های IRCC دو گونه صاحب کسب‌وکار را تعریف می‌کنند. فرد خوداشتغال برای خودش کار می‌کند و به‌ندرت کسی را بیرون از خانواده‌اش استخدام می‌کند و به‌طور معمول کارهای اجرایی را نیز خود انجام می‌دهد. کارآفرین کسب‌وکاری را سازمان می‌دهد و اداره می‌کند، خطر مالی بیش از حد معمول را می‌پذیرد و کارکنانی بیرون از اعضای خانواده استخدام می‌کند. اگر کسب‌وکاری تنها مالک و اعضای خانواده او را به کار گرفته باشد، IRCC مالک را خوداشتغال به شمار می‌آورد، چه کسب‌وکار به‌صورت شرکت ثبت شده باشد چه نه.
رایج‌ترین اشتباه
C11 گام نخست به سوی اقامت دائم نیست. IRCC می‌گوید افرادی که قصد دارند اقامت دائم بگیرند باید زیر کد داوطلب کسب‌وکار استانی (C60) یا به‌عنوان متقاضی ویزای استارتاپ ارزیابی شوند، نه زیر C11. IRCC همچنین می‌گوید هیچ دوره‌ای از خوداشتغالی، و سابقه کاری که به‌عنوان کارآفرین به دست آمده است، برای برنامه تجربه کانادایی (CEC) به شمار نمی‌آید.
مناسب چه کسانی است
مناسب شماست اگر
- دست‌کم ۵۱٪ کسب‌وکاری را که در کانادا اداره خواهید کرد در مالکیت دارید یا در کنترل خواهید داشت.
- کسب‌وکار شما هدفی روشن، موقت یا فصلی دارد، مانند راهنمایی در حیات وحش، اقامتگاه با صبحانه (B&B) یا استخراج طلا (نمونه‌هایی که خود IRCC می‌آورد)، یا برنامه مشخصی برای واگذاری مدیریت و ترک کانادا دارید.
- کسب‌وکار شما چیزی را فراهم می‌کند که آن منطقه ندارد: مشاغل محلی معنادار، دستمزد برابر با میانه یا بالاتر، صادرات، فناوری جدید، یا خدمتی که در آن نزدیکی به‌سختی یافت می‌شود.
- سابقه، مهارت‌ها و توانایی زبانی متناسب با کسب‌وکار و سرمایه‌ای با منشأ مستند دارید.
- پیوندهای محکمی با کشور خود دارید و قصد بازگشت دارید.
گزینه دیگری را بررسی کنید اگر
- می‌خواهید به‌عنوان صاحب کسب‌وکار به‌طور دائم در کانادا ساکن شوید. جریان کارآفرینی استانی همراه با مجوز کار C60 برای همین منظور طراحی شده است. جریان‌های کارآفرینی استانی
- کمتر از ۵۱٪ کسب‌وکار را در مالکیت دارید. IRCC از شما می‌خواهد در جایگاه کارمند درخواست دهید، برای نمونه با LMIA یا زیر یک معافیت دیگر. LMIA
- شرکت شما یک شرکت چندملیتی است که شعبه‌ای در کانادا باز می‌کند و شما مدیر اجرایی، مدیر یا متخصص آن هستید. انتقال درون‌شرکتی شاید مناسب‌تر باشد. انتقال درون‌شرکتی
- قصد دارید یک کسب‌وکار کوچک در یک شهر بزرگ و در بخشی که به‌خوبی پوشش داده شده است، با چند شغل کم‌دستمزد، راه‌اندازی کنید. نمونه خود IRCC می‌گوید چنین کسب‌وکاری به‌طور معمول معیار منفعت قابل توجه را برآورده نمی‌کند.
- امیدوار بودید مدت اداره کسب‌وکار خود را برای برنامه تجربه کانادایی حساب کنید. این مدت به شمار نخواهد آمد. برنامه تجربه کانادایی
شرایط
دستورالعمل‌های اجرایی برنامه IRCC برای C11 می‌گویند باید همه موارد زیر را نشان دهید، و افسر نیز باید قانع شود که همه شرایط کلی مجوز کار در ماده ۲۰۰ IRPR برآورده شده است:
- کنترل کسب‌وکاردست‌کم ۵۱٪ کسب‌وکار در کانادا را در کنترل دارید.
- اقامت موقت یا فصلیکار شما موقت یا فصلی است و قصد دارید در زمانی معین کانادا را ترک کنید. کسب‌وکارهایی که در تمام سال فعال هستند به برنامه انتقال یا خروج نیاز دارند، برای نمونه استخدام مدیری که پس از رفتن شما کسب‌وکار را اداره کند.
- منفعت قابل توجهکار شما منافع یا فرصت‌های اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی قابل توجهی برای شهروندان یا مقیمان دائم کانادا ایجاد خواهد کرد. برای افراد خوداشتغال، منافعی که به مشتریان محلی می‌رسد، مانند خدمتی که به‌طور معمول در آن منطقه در دسترس نیست، می‌تواند به شمار آید.
- وجوه گذران زندگیوجوهی در اختیار شما، بدون بدهی، برابر با آستانه درآمد پایین متناسب با اندازه خانواده‌تان برای دست‌کم ۱۸ ماه، یا برای کل مدت اقامتتان اگر کوتاه‌تر باشد.
- سرمایه جداگانه برای کسب‌وکارپولی برای راه‌اندازی یا اداره کسب‌وکار، جدا از وجوه گذران زندگی، از جمله مبلغ کافی برای پرداخت دستمزد خودتان، همراه با مدرک منشأ آن.
- پیشنهاد استخدامپیشنهاد استخدامی برای خودتان که زیر کد C11 در درگاه کارفرمایان IRCC ثبت شده است، و مدرک پرداخت هزینه انطباق کارفرما، پیش از آنکه برای مجوز درخواست دهید.
- توانایی انجام کارسابقه، تحصیلات، آموزش، پروانه‌ها و توانایی زبانی متناسب با وظایف اداره این کسب‌وکار.
در پیشنهاد استخدام، کارآفرینان از کد عمومی ۸۸۸۸۸ با عنوان شغلی Entrepreneur (کارآفرین) استفاده می‌کنند. متقاضیان خوداشتغال باید کد طبقه‌بندی ملی مشاغل (NOC) متناسب با کاری که در عمل انجام خواهند داد را به کار ببرند.
ابزار رایگانجست‌وجوی NOC و دستمزدمتقاضیان خوداشتغال: کد NOC متناسب با وظایف واقعی خود را پیدا کنید.باز کردنآنچه افسران در طرح کسب‌وکار شما بررسی می‌کنند
IRCC به افسران می‌گوید بررسی کنند که آیا طرح کسب‌وکار شما برنامه‌ای مشخص برای راه‌اندازی کسب‌وکار است یا تنها یک تحلیل مفصل از بازار آن صنعت. یک طرح قوی به پرسش‌های عملی پاسخ می‌دهد:
- محلآیا در یک شهر بزرگ است یا در یک منطقه روستایی؟ اثر یک کسب‌وکار یکسان با تغییر محل تغییر می‌کند.
- محصول و تأمین‌کنندگانآنچه را می‌فروشید از کجا تهیه خواهید کرد؟ اگر واردات دارید، آیا عوارض و مالیات‌ها را محاسبه کرده‌اید، و محصول شما چه برتری بر آنچه در کانادا در دسترس است دارد؟
- امور مالیآیا هزینه‌های راه‌اندازی، ملزومات و نخستین دستمزدها را محاسبه کرده‌اید، و آیا می‌توانید بدون تکیه بر فروش فوری آن‌ها را پوشش دهید؟
- بازاریابی و مشتریانچگونه مشتری پیدا خواهید کرد، و آیا بازار جدیدی ایجاد می‌کنید یا مشتریان کسب‌وکارهای جاافتاده کانادایی را از آن‌ها می‌گیرید؟
- مشاغل و دستمزدهاآیا مشاغل برای آن منطقه اهمیت دارند و برای راه‌اندازی کسب‌وکار کافی هستند، و آیا دستمزدها برابر با میانه یا بالاتر هستند تا سطح دستمزدها را پایین نیاورند؟
- پیشینه شماآیا مهارت‌ها، دانش و توانایی زبانی شما احتمال موفقیت کسب‌وکار در کانادا را بیشتر می‌کند؟
نمونه فروشگاه کوچک IRCC
یک فروشگاه کوچک در خیابان یانگ تورنتو با ۲ کارمند شاید تفاوت واقعی در اقتصاد محلی ایجاد نکند. همان فروشگاه در یک منطقه روستایی کوچک که نزدیک‌ترین خواربارفروشی در ۲۰ کیلومتری آن است، شاید منفعتی واقعی داشته باشد. IRCC می‌افزاید که نوع کسب‌وکار و مبلغ هزینه‌شده تعیین‌کننده این معیار نیستند؛ آنچه اهمیت دارد این است که کار شما چگونه برای کانادایی‌ها فرصت ایجاد می‌کند یا به اقتصاد محلی یا منطقه‌ای سود می‌رساند.
LMIA مالک-مدیر: گزینه جایگزین
LMIA مالک-مدیر نام رایج LMIAای است که کسب‌وکار کانادایی شما برای سمتی که خودتان آن را بر عهده خواهید گرفت، از اداره اشتغال و توسعه اجتماعی کانادا (ESDC) درخواست می‌کند. صفحه‌های الزامات برنامه ESDC دسته جداگانه‌ای برای مالک-مدیر تعیین نمی‌کنند، بنابراین درخواست بر پایه همان قواعد هر LMIA دیگری ارزیابی می‌شود. دستورالعمل‌های C11 در IRCC این مسیر را برای صاحبانی با سهم کمتر از ۵۱٪ نشان می‌دهند که باید در جایگاه کارمند درخواست دهند.
تنها یک کارفرما در کانادا می‌تواند درخواست دهد. ESDC با چهار عامل بررسی می‌کند که کسب‌وکار و پیشنهاد شغلی واقعی و مشروع هستند: کسب‌وکار کالا یا خدمتی در کانادا ارائه می‌دهد، شغل یک نیاز معقول کسب‌وکار را برآورده می‌کند، کسب‌وکار می‌تواند همه شرایط پیشنهاد، از جمله دستمزد، را اجرا کند، و هیچ مشکل انطباقی ندارد. یافته منفی در هر یک از این عوامل LMIA را منفی می‌کند. ESDC همچنین یک رابطه واقعی کارفرما و کارمند را الزامی می‌کند که در آن کارفرما کارگر را استخدام می‌کند، وظایف او را هدایت می‌کند و دستمزد او را می‌پردازد.
| مجوز صاحب کسب‌وکار C11 | LMIA برای سمت خودتان | |
|---|---|---|
| چه کسی نخست درخواست می‌دهد | شما، در جایگاه مالک، از طریق درگاه کارفرمایان IRCC | کسب‌وکار کانادایی شما، به ESDC |
| نیاز به LMIA | خیر | بله |
| معیار اصلی | منفعت قابل توجه برای کانادایی‌ها و اقامت موقت | تأثیر بر بازار کار، مشروعیت کسب‌وکار و واقعی بودن شغل |
| مالکیت | دست‌کم ۵۱٪ | ESDC حداقلی تعیین نکرده است |
| جذب نیروی کانادایی در اولویت | خیر | بله |
| قواعد دستمزد | افسران بررسی می‌کنند که آیا می‌توانید دستمزد خود را بپردازید و دستمزدهای محلی چگونه است | دستمزد رایج: میانه Job Bank یا دستمزدی که کسب‌وکار به کارکنان همان شغل می‌پردازد، هر کدام بیشتر باشد |
| پیشینه کسب‌وکار | کسب‌وکار جدید می‌تواند واجد شرایط باشد | کسب‌وکار باید هم‌اکنون کالا یا خدمتی در کانادا ارائه دهد |
برای سمت پردرآمد، ESDC دست‌کم سه فعالیت جذب نیرو الزامی می‌کند: یک آگهی در Job Bank و دو روش دیگر متناسب با آن شغل که یکی از آن‌ها گستره ملی داشته باشد. آگهی باید دست‌کم ۴ هفته پیاپی در ۳ ماه پیش از درخواست LMIA منتشر شود. برای سمت‌های پردرآمد، برنامه گذار برای جذب، نگهداشت و آموزش کانادایی‌ها نیز الزامی است.
بدون کسب‌وکار کانادایی، بدون LMIA
از آنجا که ESDC مدرکی می‌خواهد که نشان دهد کسب‌وکار هم‌اکنون کالا یا خدمتی در کانادا ارائه می‌دهد، LMIA برای کسب‌وکاری که تنها روی کاغذ وجود دارد کارساز نیست. از همین رو بسیاری از صاحبان کسب‌وکار به‌جای آن با C11 یا یک جریان کارآفرینی استانی آغاز می‌کنند.
گام به گام
- 1
مدارک خود را فراهم کنید
یک طرح کسب‌وکار مشخص، مدرک مالکیت، مدرک وجوه گذران زندگی و سرمایه جداگانه کسب‌وکار همراه با منشأ آن‌ها، یک برنامه خروج یا انتقال، و مدارکی که سابقه شما و هر پروانه لازم برای این کار را نشان دهد آماده کنید.
- 2
پیشنهاد استخدام را ثبت کنید
در جایگاه کارفرما، پیشنهاد استخدام برای خودتان را در درگاه کارفرمایان IRCC بسازید، کد C11 (Business Owner, Temporary Purpose، صاحب کسب‌وکار با هدف موقت) را انتخاب کنید، منفعت آن برای کانادا را توضیح دهید و هزینه انطباق کارفرما را بپردازید. شماره پیشنهادی دریافت می‌کنید که با حرف A آغاز می‌شود.
- 3
برای مجوز کار درخواست دهید
با شماره پیشنهاد و مدارک پشتیبان خود به‌صورت آنلاین درخواست دهید. IRCC به دلیل پیچیدگی پرونده، درخواست آنلاین را توصیه می‌کند، حتی اگر بتوانید در مبادی ورودی درخواست دهید.
- 4
تصمیم افسر
افسر تصمیم می‌گیرد که آیا این کار منفعت قابل توجهی دارد و آیا در پایان اقامت خود کانادا را ترک خواهید کرد. اگر افسر درباره موقت بودن اقامت شما تردید داشته باشد، ممکن است مجوز را رد کند یا آن را به فصل یا دوره‌ای مشخص محدود کند.
- 5
کسب‌وکار را اداره کنید و سوابق را نگه دارید
سوابق استخدام، هزینه‌ها و فروش را نگه دارید. اگر برای تمدید درخواست دهید به آن‌ها نیاز خواهید داشت.
از مجوز صاحب کسب‌وکار تا اقامت دائم
C11 به‌خودی‌خود به اقامت دائم نمی‌انجامد و IRCC می‌گوید صاحبان کسب‌وکار تنها به این دلیل که کسب‌وکاری در مالکیت دارند نمی‌توانند به‌طور دائم در کانادا زندگی کنند. مسیرهای واقع‌بینانه این‌ها هستند:
| جریان کارآفرینی استانی | اکسپرس اینتری | جریان استانی ویژه کارگران | |
|---|---|---|---|
| چگونه کار می‌کند | استان طرح کسب‌وکار شما را می‌پذیرد، با نامه پشتیبانی آن مجوز کار C60 می‌گیرید، توافق‌نامه عملکرد را اجرا می‌کنید و نامزد می‌شوید | به‌عنوان کارگر ماهر در یک برنامه فدرال واجد شرایط می‌شوید و از استخر داوطلبان دعوت می‌شوید | از راه یک شغل نزد کارفرمایی در آن استان واجد شرایط می‌شوید |
| مدت اداره کسب‌وکار خودتان به شمار می‌آید | بله | نه برای برنامه تجربه کانادایی؛ IRCC سابقه خوداشتغالی را برای امتیازهای گزینش کارگران ماهر فدرال به شمار می‌آورد | قواعد همان جریان را بررسی کنید |
| برای ادامه بخوانید | صفحه جریان‌های کارآفرینی استانی | صفحه اکسپرس اینتری | صفحه برنامه نامزدی استانی |
از ۳ نوامبر ۲۰۲۶، پیشنهاد شغلی که برای اکسپرس اینتری به کار می‌رود دیگر به LMIA نیاز ندارد. افسران همچنان بررسی می‌کنند که پیشنهاد واقعی باشد، از جمله اینکه آیا کارفرما در کسب‌وکار فعال است و می‌تواند شرایط پیشنهاد را اجرا کند.
هنگامی که استانی یک داوطلب کسب‌وکار را به‌طور رسمی نامزد کند، داوطلب می‌تواند با نامزدی و نامه پشتیبانی استان، از مجوز C60 به مجوز کار نامزد استانی (کد T13) تغییر وضعیت دهد.
هزینه‌ها و زمان رسیدگی
| هزینه | مبلغ (دلار کانادا) |
|---|---|
| مجوز کار، شامل تمدید (IRCC) | ۱۵۵ دلار برای هر نفر |
| هزینه انطباق کارفرما، پرداخت‌شده هنگام ثبت پیشنهاد استخدام C11 (IRCC) | ۲۳۰ دلار |
| بیومتریک (IRCC) | ۸۵ دلار برای هر نفر؛ حداکثر ۱۷۰ دلار برای هر خانواده |
| هزینه رسیدگی LMIA برای هر سمت (ESDC؛ اگر LMIA منفی شود، پس گرفته شود یا لغو شود بازپرداخت نمی‌شود) | ۱,۰۰۰ دلار |
وجوه گذران زندگی جدا از این هزینه‌ها هستند. این وجوه باید برابر با آستانه درآمد پایین متناسب با اندازه خانواده شما برای دست‌کم ۱۸ ماه باشد و اداره آمار کانادا این آستانه را هر سال به‌روز می‌کند. زمان‌های رسیدگی که در ادامه نشان داده می‌شوند، برای مجوزهای کار به‌طور زنده از IRCC و برای LMIA از ESDC گرفته می‌شوند. زمان‌های LMIA در ESDC دوره آگهی را در بر نمی‌گیرند.
دلایل رایج رد درخواست
| مشکل | چه چیزی نادرست پیش می‌رود | قاعده |
|---|---|---|
| منفعت قابل توجه نشان داده نشده است | کسب‌وکار با کسب‌وکارهای مشابه فراوان رقابت می‌کند، مشاغل اندک یا کم‌دستمزد ایجاد می‌کند، یا طرح منفعت آن را برای کانادایی‌ها، فراتر از شما و خانواده‌تان، توضیح نمی‌دهد. | بند (a) ماده ۲۰۵ و ماده ۲۰۰(۱)(c)(ii.1) IRPR |
| موقت بودن اقامت نشان داده نشده است | کسب‌وکاری که در تمام سال فعال است و برنامه خروج ندارد، سال‌ها مجوزهای پیاپی، یا زندگی‌ای که اکنون بیشتر در کانادا بنا شده است. | ماده ۲۰۰(۱)(b) IRPR |
| توانایی انجام کار را ندارید | کمبود سابقه مدیریت، تحصیلات، توانایی زبانی یا پروانه‌هایی که کسب‌وکار به آن‌ها نیاز دارد. | ماده ۲۰۰(۳)(a) IRPR |
| نبود پیشنهاد یا هزینه | پیشنهاد استخدام پیش از درخواست مجوز در درگاه کارفرمایان ثبت نشده یا هزینه انطباق پرداخت نشده است. | ماده ۲۰۰(۳)(f.1) IRPR |
| طرح در حد یک بررسی بازار است | طرح کسب‌وکار صنعت را توصیف می‌کند اما گام‌ها، هزینه‌ها، تأمین‌کنندگان و مشتریان واقعی کسب‌وکار شما را نه. | ماده ۲۰۰(۵) IRPR، واقعی بودن پیشنهاد |
| مالکیت کمتر از ۵۱٪ | مالکان بخشی از کسب‌وکار باید در جایگاه کارمند درخواست دهند، نه زیر C11. | دستورالعمل‌های C11 |
| وجوه اثبات نشده است | وجوه گذران زندگی و سرمایه کسب‌وکار با هم آمیخته‌اند، قرض گرفته شده‌اند یا منشأ روشنی ندارند. | ماده ۳۹ IRPA و دستورالعمل‌های C11 |
| ارائه اطلاعات نادرست | ارائه اطلاعات نادرست یا پنهان کردن واقعیت‌های مهم شما را برای پنج سال غیرقابل پذیرش می‌کند. | ماده ۴۰ IRPA |
پس از تأیید و تمدید
مجوز شما به کسب‌وکار، شغل و محل مندرج در پیشنهاد استخدام وابسته است. از آنجا که هم کارفرما و هم کارمند هستید، به شرایط کارفرمایی که همراه با پیشنهاد می‌آید نیز پایبند هستید، پس دستمزد، وظایف و شرایط کار را همان‌گونه که توصیف شده است نگه دارید.
می‌توانید از درون کانادا برای مجوز دیگری برای همان کسب‌وکار درخواست دهید، اما افسر باید دوباره قانع شود که کانادا را ترک خواهید کرد و کار شما همچنان منفعت قابل توجهی دارد. IRCC انتظار دارد نشان دهید:
- کار شما در دوره مجوز پیشین چگونه منافع قابل توجهی ایجاد کرده است و دوره بعدی نیز چگونه چنین خواهد بود.
- چرا به زمان بیشتری نیاز دارید، برای نمونه شرایطی که نمی‌توانستید پیش‌بینی کنید، بیماری، یا اینکه هنوز مدیری برای اداره کسب‌وکار پس از رفتن خود پیدا نکرده‌اید.
- برای اجرای طرح کسب‌وکار خود چه کرده‌اید.
زمان رسیدگی فعلی
- مجوز کار (درخواست از خارج کانادا)بسته به کشور متفاوت استبیشتر کشورها: ۵ هفته تا ۱۱ هفتهایران: ۵۷ هفتهمنبع: IRCC، ۴ نوامبر ۲۰۲۶
- مجوز کار (درخواست از داخل کانادا)۱۶ هفتهمنبع: IRCC، ۴ نوامبر ۲۰۲۶
- LMIA: جریان مشاغل با دستمزد بالا۹۸ روز کاریمنبع: ESDC، سپتامبر ۲۰۲۶
- LMIA: جریان مشاغل با دستمزد پایین۸۲ روز کاریمنبع: ESDC، سپتامبر ۲۰۲۶
برآوردهای منتشرشده از سوی IRCC، IRB یا ESDC که به‌طور خودکار به‌روز می‌شوند. این ارقام تعهدی درباره مدت رسیدگی به درخواست شما نیستند.
دیدن همه زمان‌های رسیدگیپرسشهای متداول
C11 کد IRCC برای مجوز کاری معاف از LMIA ویژه کارآفرینان و افراد خوداشتغالی است که می‌خواهند کسب‌وکار خود را در کانادا راه‌اندازی یا اداره کنند و تنها اقامت موقت می‌خواهند. این مجوز بر پایه بند (a) ماده ۲۰۵ IRPR و هنگامی صادر می‌شود که کار منفعت اقتصادی، اجتماعی یا فرهنگی قابل توجهی برای کانادایی‌ها داشته باشد.
به‌طور معمول بیش از ۱۸ ماه نیست. مدت طولانی‌تر تنها در صورتی ممکن است که افسر را قانع کنید اقامت شما همچنان موقت است، به‌طور معمول با برنامه‌ای مشخص برای کنار گذاشتن مدیریت کسب‌وکار و ترک کانادا.
باید دست‌کم ۵۱٪ کسب‌وکار را در کنترل داشته باشید. اگر سهم شما کمتر باشد، IRCC می‌گوید باید در جایگاه کارمند درخواست دهید، که ممکن است به معنای LMIA یا یک دسته دیگر معاف از LMIA باشد.
به‌تنهایی نه. این مجوز برای افرادی است که تنها اقامت موقت می‌خواهند، و مدتی که به‌صورت خوداشتغال یا به‌عنوان کارآفرین می‌گذرانید برای برنامه تجربه کانادایی به شمار نمی‌آید. صاحبان کسب‌وکاری که اقامت دائم می‌خواهند به‌طور معمول به یک جریان کارآفرینی استانی درخواست می‌دهند.
نام رایج LMIAای است که کسب‌وکار کانادایی شما برای سمتی که خودتان بر عهده خواهید گرفت از ESDC درخواست می‌کند. ESDC آن را مانند هر LMIA دیگری ارزیابی می‌کند، از جمله اینکه آیا کسب‌وکار هم‌اکنون کالا یا خدمتی در کانادا ارائه می‌دهد، آیا شغل واقعی است و آیا کسب‌وکار می‌تواند دستمزد رایج را بپردازد.
به کسب‌وکار شما بستگی دارد. C11 به LMIA یا جذب نیرو نیاز ندارد، اما باید منفعت قابل توجه و موقت بودن اقامت را ثابت کنید. LMIA به یک کسب‌وکار کانادایی فعال، آگهی برای کانادایی‌ها در گام نخست و هزینه ۱,۰۰۰ دلاری ESDC نیاز دارد و اغلب صاحبانی با سهم کمتر از ۵۱٪ از آن استفاده می‌کنند.
بله، می‌توانید از درون کانادا برای مجوز دیگری برای همان کسب‌وکار درخواست دهید. باید منافعی را که کار شما تاکنون ایجاد کرده است، دلیل نیاز به زمان بیشتر و آنچه برای اجرای طرح خود کرده‌اید نشان دهید، و افسر باید همچنان قانع شود که کانادا را ترک خواهید کرد.
برنامه‌های مرتبط
منابع رسمی
این صفحه در تاریخ بازبینی بالا با این منابع رسمی بررسی شده است. قوانین بارها تغییر می‌کنند؛ پیش از ارسال درخواست، اطلاعات را با منبع رسمی تطبیق دهید.
- IRCC: صاحبان کسب‌وکاری که تنها اقامت موقت می‌خواهند [R205(a) C11]
- IRCC: داوطلبان کسب‌وکار استانی [R205(a) C60]
- Justice Laws: ماده ۲۰۵ IRPR
- Justice Laws: ماده ۲۰۰ IRPR
- ESDC: الزامات برنامه برای سمت‌های پردرآمد
- ESDC: مشروعیت کسب‌وکار
- IRCC: برنامه تجربه کانادایی
- IRCC: برنامه کارگران ماهر فدرال، عوامل گزینش
- IRCC: پیشنهادهای شغلی در اکسپرس اینتری
- Justice Laws: ماده ۴۰ IRPA (ارائه اطلاعات نادرست)
- IRCC: فهرست هزینه‌ها
این صفحه اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی به شمار نمی‌رود. هیچ نتیجه‌ای در مهاجرت تضمین‌شدنی نیست. برای مشاوره درباره شرایط خود، با یک مشاور رسمی وقت مشاوره رزرو کنید.
